Visie op mystiek

 

Selectie van Wijslicht

 

15-11-2008

 

Bastiaan Oostendorp

 

 


 

Inhoudsopgave

Inhoudsopgave

This  article will give  an opinion, on our social

awareness.

Geluk, een kwestie van geluk hebben?

Round the riddle, to solve  the fiddle

Muziek, de weg van Muze  naar amusement

Thuiskomst,

Astrologie, Een teken uit de sterren.

Een nieuw schrijven, een Dialoog tussen De ouden van Schrift,

Een weg naar Science Fiction

Een Elektron, De digitale eenheid.

Praat een Zegen of een Veeg Teken.

'Nieuwswaarde of Nieuwsgaarde'


 

This  article will give  an opinion, on our social

awareness.

The values we use to communicate  with each other.

Each country, region, or culture has a subset   of values, specific for that group

of people, whether they be of a race,   a language, geographical region,

or based   on food substance   in the region. We see that a subset  can be visible,

other people  from outside can learn the values and live between them without any

conflicts, or it can be a invisible/natural value-system, then  it will  not lead  to harm,

but it van raise conflicts in how feelings are interpreted.

Values   can be of different   kinds, so as we see with different cultures, virtues can be a value,

but also a strength to act can be a value. In other region's  the visibility of

feelings (emotional acting) is a value, other languages can have a deep value system   based  on etiquette.

And food substance   can be a basis for a mix of values  based   on how one appears, how one

acts (not with what goal one  acts).

Each  of these values(these are examples, in total values are not numbered), can  act out good  results

in the world. Not by the power  with which they be acted out, but by the soft value of influencing.

If i give an example, in natural habitats we see that some animals seek  for a spot to place   their territorium

or nest, but when there is one plant that is food for an enemy, then they will (some animals) or

pull it out, or seek for another  spot. This also do we see with humans, in social groups  we see that when a

person acts, in  a way  that isn't in the culture, some will form another group, or tighten relations. (based

on the type of value). But the example is also on a bigger  scale, when one scientific advancement is made,

we see that in  a period of time, it gets passed on to larger regions.

In science   it is easy to discover new advancements, but  its  hard  to control  its  spreading,

because new, cost-effective, or productive advancements get a good ear with organisations,

But in social advancements we see that there is not one point where  something gets discovered,

its an advancement which is spread out from  the beginning, to advance in social connections, or

awareness, there is a relation   to other  people, in contrast with scientific advancements  where  it

can (theoretically) be discovered alone, with enough proof and materials.

Social communication, is a process, or a living  relation  between 2 or more persons, with  a goal that

fulfills needs   of social interaction.

In social communication we can give help(by word  or promising to act out),

we can ask  for help(for advice or fysical  need), we can trade used things we  don't need  anymore,

we can talk to share experience or daily  acts.

Social communication is in total a relation   between all people on this planet,

through a link from one to the next, to the next (also parellel) we have a connection with everyone.

But we don't see that connection,  and we  don't feel  it. In biology we  learn   that the world(natural)

is an ecosystem that cooperates precisely to behave or to be able to live on in the right balance.

If we (if) are an element, or a part of that/an ecosystem we would  also be part of a balance

between (our social group, which  can be family, friends, known people, etc)

but also larger, region, country, language, culture, religion etc. In the largest scale the social group

is the whole human race,  but if we forget our walls of human   race  and language, we do feel  things,

so we  can believe  animals feel things, and maybe the whole mother earth and her creatures

can feel. (feelings, emotions).

 

In biology it is stated that the emotional system is not intelligent, it is reaction

driven   or social group driven. But we forget  that we not only feel  bad towards

an  aggressive neighbour, but  also  to a wild   animal.

The  emotions which drive through action,

 

 

also drive with the same force other people to action(not

your emotion), and drives animals to actions. If we give

this place beside our rational basis of acting,

we see that there is a dual basis of acting.

The social communication, and the social awareness  are based on

emotional acting.

Not because we don't have knowledge or experience to be able to

communicate (good), But because emotion, directly influences the relation between the

two or more individuals, (where ratio only influences the goals and the acting out of them).

When we want  to advance in emotional  and social awareness, it is first the need that we

come in contact with  our feelings, and be able to talk about  them with people  we  trust,

and we believe give care for our feelings.

People we trust, can be wide in range, there are cultures where   only a teacher is trusted,

in other cultures only parants are trusted, and cultures where  age-alike   are trusted.

The  feeling if we trust someone (really   without  thought rationalizing  it) is the basis for such a process.

Where we start to communicate our feelings, (be carefull strangers do not always  have  good motives)

we see that our  communication straightens and gets easier. We grow to each other,

We give a basis  for ourselves  and others to have compassion for each  other. Not because we never had it,

because most people feel sometimes  they have to help someone, or to do something  about injustice,

but because there can be place to legitimate it.

Social awareness, is there one  good  at it and  one bad?  can we give our meaning onto

the subject to someone.  You can give a meaning, but with all the relational things, it isn't absolute true,

its your feeling,   so assure  the other its your feeling,   and not the feeling   of the whole social group you are

belonging to. And a good advice  is, a balance on good and bad emotions is better to behave,

because people also need   the good will of others  when  they theirselves need help on some subject.

Giving way  to negative emotions, is not only being   aggressive, but talking about feeling aggressive

(instead of acting out the emotion).  Almost always people are open to hear  that something doesn't feel

good with you.  (its  better  to get  a feedback message then to get  a blow).

For safety, english is not my home language, and i'am not studied  in social studies  (not at university

or other scientific study), how someone  reads this article is his/her own responsability.

I give an opinion  on this subject. I'am also growing  in my experience, so it could be true that in some  time

i would write different about it. (I am aware the article could be harming   or negative,

but  its not my goal to do  that).

 

 

 

 

 

Geluk, een kwestie van geluk hebben?

 

Iedereen wil het zijn, maar nog niemand  is het in voldoende mate om zich

altijd overal opperbest   te voelen. Om gelukkig te zijn,  zouden we  haast zeggen  heb je een

dosis geluk nodig om  ertoe te komen. In het tweede deel van de zin betekent   geluk,

een toeval dat treffend  is, waarbij je precies krijgt wat je nodig hebt, of waar je op hoopt.

Om het geluk (de ambrozijnen stilte van kalmte en vrede) te verkrijgen.

 

Wat is geluk eigenlijk, voor mij kan het iets anders betekenen als voor iemand anders.

Toch zijn er overeenstemmingen   in elementen  hierin.  Je kan een  defintie, of betekenis exploreren

door verwijzingen   ernaar ter sprake te brengen, zodoende niet alleen een basisdefintie te krijgen,

maar  ook de  volledigheid  ervan te zien.

Zo kan je bij geluk ook ter sprake brengen? Hoe zou jij de hemel ervaren,

hoe ziet hij eruit,  als een  lichtende massa waar je in wentelt als in gewichtloosheid,

Of als een  grote zaal waar al je geliefden bij elkaar zijn, of waar je zelf ooit van gehouden   hebt,

waar er gezelligheid  en liefde is, Of  als een  grote aarde met  veel  aardige mensen en dieren,

die wijze boodschappen overbrengen, Of is het dat je opgaat in de lucht, of in de natuur zelf  en

bewustzijn   hebt van alles wat erop  aarde gebeurt  (je kijkt als het ware  vanuit elke punt op aarde

naar de aarde zelf,  zodat je niet alleen ziet wat je geliefden die nog leven doen, maar ook

mensen verderweg of dieren die ergens rondlopen. Of  kan je dit versmallen en ben je

een soort onzichtbaar wezen   dat kan vliegen  en overal bij kan  zijn  zonder  dat iemand  het merkt,

en mee  kan lezen met iemand als hij de  bladzijde  omslaat, en  ook kan luisteren  naar de

diepste geheimen die mensen in hun slaapkamer   elkaar vertellen.) de Hemel  kan ook zijn

dat je een tweede leven  krijgt in een mooie wereld  waar je verliefd  wordt op de

mooiste man  of vrouw  die er bestaat. De hemel kan ook bestaan uit een  wereld  waar je de

ene heldendaad   na de andere vervult, waar je ieder tot elkaar brengt en alle slachtoffers redt

van hun overheersing. Of is het dat je er gewoon niet meer bent, dat je geen pijn hebt, geen

leed, maar ook geen  bewustzijn of wezen waarmee je bestaat. Oftewel  je kijkt niet meer, je

voelt niet meer, je denkt niet meer. Alsof je 's nachts slaapt maar zelfs geen besef meer hebt.

Naast de hemel  hebben we  ook een  paradijs. Immers vele volkeren hebben er wel

een beschrijving van, of mythen, sprookjes, legendes, religieuze overleveringen.

Het paradijs, zou dat betekenen dat we zelf als onszelf in een  'goede'  wereld  zouden gezet worden,

betekent  het dat we  zelf 'goed'  worden in een  wereld  waar nog het een  en ander moet gebeuren,

Is het het eiland der zaligen, of het wolkenparadijs  verborgen voor ons oog.

Het paradijs, ligt het op een plek op aarde waar de mens   vanzelf wordt weggeleid

(worden wij er beinvloed om zelfs het bestaan er niet van te bemerken),

Is het een  plek  niet op aarde, maar ver weg buiten ons universum waar God,

als ware  het een  zichtbaar wezen   zijn woonstede  heeft. Is het paradijs, een symbool

voor een levensinstelling of voor een hoger  doel  dat bereikt is.

Naast de hemel, het paradijs hebben we ook nog de  mythe van de natuur.

Zoals in sommige  boeken(ook religieuze) beschreven staat zou er ooit een tijd

zijn geweest  waarin er geen ellende was, geen zorgen, maar  ook geen misbruik of

egoisme, dus waarschijnlijk ook geen  technologie om elkaar  af te troeven.

Waren we in die wereld ook zeer  intelligente of meevoelende mensen,  of

waren we wetenschappelijk  gezien nog apen, en was het

een eerder stadium in de evolutie. Zo kennen we ook in

 

 

 

 

 

de filosofie wel de natuurlijke mens, die onschuldig,

onbevangen de wereld tegemoet treedt.

Naast de hemel, het paradijs, de mythe van de natuur hebben we  ook nog

het nirvana, het hier en nu, of de eeuwige vrede zoals het ook wel genoemd wordt.

Wat  zou daaronder verstaan worden. Niet alleen een betekenis  in de zin van

verwijzen naar een tijdspunt, of lokatie, maar misschien ook een  verwijzing

naar waar die eeuwige vrede te bereiken valt. Misschien als we  gaan zoeken

naar dat hier en nu, dat we weg lopen, of althans zoeken   naar een andere

plek, een andere tijd om het te vinden.

Zouden   er nog andere vormen  van leven zijn (belevingsvormen) die  net als de  hemel,

het paradijs,  de mythe  van de natuur, nirvana fijn,  prettig,  vredig  aan zouden  voelen?

Misschien kennen we nog wel andere voorbeelden, maar die zijn meestal

terug te voeren op een van de hierboven   genoemde, bijvoorbeeld de eeuwige jachtvelden,

het hiernamaals, het voorouder-rijk, etc.

Toch, als we  vandaag leven, zullen we  vandaag moeten   blijven   leven,

en kunnen we niet met ons hoofd in de  wolken  verlangen  naar ons eeuwig  thuis, we kunnen het wel doen,

maar  opletten  op het gedoe  van vandaag is toch wel handig.

Want eenvoudig gezegd, als je je zaakjes goed doet, en niet te veel  droomt over huisje

dat we zouden willen betrekken  in de hemel, dan krijgen  we misschien  hier op aarde

ook wel een huisje dat er  beter   uitziet  als dat we er al zouden wonen(in  onze dromen).

Toch mogen we altijd blijven   hopen  en geloven  dat de hemel bestaat, dat het paradijs

ooit weer   vorm  krijgt op  Aarde, dat de  natuur haar mythe prijsgeeft en ons leert, en dat

het nirvana voor iedereen  weggelegd is die er hard genoeg  om  vraagt.(of werkt).

En tot die tijd, koester ik de momenten  dat ik mij fijn, prettig en vredig voel, want ze zijn

een  lichtpuntje op weg naar onze  bestemming.

 

 

 

 

Round the riddle, to solve  the fiddle

A article in dutch, because of my language-capabilities.

Elke dag, staat in het teken van een bepaalde activiteit, nu heb  ik het

niet over astrologie, of astronomie, maar over onze dagelijkse gang,

Bijvoorbeeld, maandag worden wij verwacht bij ons werk, om cijfers na

te rekenen, grote voertuigen te besturen, of andere   werkzaamheden,

's avonds, staat in het  teken om ontspanning te vinden, de ene avond door

een film te kijken  over een cultureel onderwerp, de andere avond,

goede muziek  (voor de een klassiek, voor de andere wat spannender).

Zo  kunnen  we  zeggen  ook in ons persoonlijk   leven  staat een dag,

een week,  een maand, een jaar in een teken.

Een teken dat nog niet  geduidt is totdat we haar bevestigd krijgen  van iemand die

haar bij ons ziet. Zo kan een teken zijn, Goh wat zie jij er moe uit, of

Goh jij werkt je echt uit de naad hoor, je bent echt toegewijdt aan het werk.

Of je houdt van ontspanning  maar  het werk  moet ook gebeuren.

Dit zijn nog neutrale  tekens, maar tekens  kunnen  ook zijn; Grijp je alweer die

laatste boterham voor me weg, waarom heb je nooit iets  over  voor een ander,

je bent onmogelijk je loopt me alweer te zieken. Tekens  geven soms een

groter verband   aan waar je als persoon je blinde vlek heb zitten. (blinde

vlek  in dit opzicht betekent dat je gevoelsmatig niet aanvoelt waar de grens

loopt tussen  effectief  van die waarde gebruik maken, en over

de grens toch (lichtelijk of erger) iemand schaden.

Altijd zijn negatieve tekens een opmerking die ons pijn  doet en ons raakt.

Positieve tekens, heffen onszelf op tot een (tijdelijk) gevoel van goed zijn.

Maar tekens vinden we niet alleen in hoe mensen ons benaderen, of in de

thema's waarin we  onze handelingen plaatsen, maar ook in de dingen om

ons heen.   Zo kan een film die je ziet, niet alleen een teken zijn van je

interesse, of aanpassing   aan je sociale omgeving, maar ook een  teken

in je hart plaatsen. Een  boek over een natuurlijke levenswijze kan een  teken

in je hart zetten  om te verlangen naar zelf puur  te leven, Een boek over

morele lessen, of het een filosoof, een  ethisch hoogleraar, of een andere wijze is,

zal een teken in je hart zetten  om te verlangen je slechte (kwalijke)

gewoontes te laten vallen. Zo'n teken  kan sterker  worden als je vaker

over hetzelfde onderwerp leest, zo zal een filosoof, dieper  het leven beschouwen,

meer inzichten verkrijgen  als hij veel  filosofische literatuur leest, en ook er veel  over praat,

zo werkt  het ook bij religie, en natuurfilosofie.

De tegenhanger die niet altijd wordt gezien, en meestal (te ) laat herkend is als

je negatieve tekens tot je neemt, door horror te lezen, door boeken te

lezen  waar geweld, dood, en bloed geen afschrikwekkend of uitzonderlijk

slecht gegeven  is. Waar de moraal ook niet gericht is op het genezen  of

oplossen  van zulke dingen, maar meer het spannende   van zo'n misdaad te

beschrijven of het spannende van een  misdadiger die lang onherkend blijft.

Dit brengt andere tekens over. Ditzelfde zien  we  terug in films,

boeken, muziek,  en kunst.

Maar ook in de gesprekken die we met anderen hebben.

De titel Round the riddle   to solve   the fiddle, Ik vertaal hem letterlijk:

 

 

 

 

 

Gooi met de tekens, dan los je de problemen op.

Nu  is het zo, runen gooi je volgens de huidige  tijd met een dobbelsteen,

of randomized, maar in oorsprong  was  dat niet  zo.

Als je geen  weet  hebt van de betekenis van tekens, dan is het onvoorspelbaar

en gooi je wel eens verkeerd.

Dan lees je de verkeerde boeken,  kijk je de verkeerde films.

Niet verkeerd als dat het niet  mag, maar verkeerd dat het kans geeft op een levenslot

dat niet  altijd gelukkig   verloopt. Oorspronkelijk, was het zo dat runen,

de tekens niet werden gegooid, maar dat ze werden gezocht.

Zoeken  in de zin van navragen, doorvragen, opsporen  van de tekens die

er zijn, en de tekens die je bevallen, behouden en laten uitgroeien  tot een  zichtbaar teken.

En in het beste geval is zo'n teken dat uitgroeit  een teken zoals diverse

volkeren hebben  nagelaten, in cultureel opzicht 'de piramides, de sfinx',

de wereldwonderen, maar  ook alle mythen, sagen, legenden.

Alle kunstvoorwerpen die nog bestaan uit vroegere tijden.

Echter religie, en  natuur of levensfilosofie komt niet voort

uit een  teken, maar is de oorzaak  dat mensen tekens voortbrengen.

De religie is als de  grond waar je het teken inzaait om  te ontkiemen.

Voor de mensen die willen weten in welk teken mijn leven staat,

ik zal geen  astrologisch teken aanhalen,  ook geen  teken van onheil,

of van betekenis voor mij alleen. Mijn teken staat niet in een runenalfabet,

ook niet in letters geschreven  in mijn hart, zij is een gevoel. Een  gevoel dat

een  vervlogen herinnering is aan het paradijs, en  dat paradijs, is een liefde jegens

iedereen die leeft, en jegens iedereen  die geleefd heeft. En een blijde hoop

op de toekomst. Dat teken, geeft betekenis  aan mijn leven. En de vraag in welke grond

het gevallen is, is voor mij een vraag die ik beantwoordt zie  als ik bevestigd wordt

in de bedoeling van mijn artikelen.

Ik wens iedereen  een goede zoektocht toe naar de tekeningen die we bij elkaar achterlaten.

 

 

 

 

Muziek, de weg van Muze  naar amusement. Muziek, iedereen

weet   dat het door iedereen voort te brengen is, toch bewonderen wij

haar maar  van enkelen. Er zijn maar enkele melodieen die populair

zijn die door veel mensen  geluisterd worden.

Toch onder de douche, of thuis, zingen we soms, of fluiten  we een groot verhaal.

Althans, het zou het zijn als elke toon een gevoel bij een gebeurtenis beschrijft.

In muziek pogen  we  ook de gevoelens   terug te luisteren  die  de  artiest erin heeft

gelegd, zo kan het zijn  dat een heldere toon gevolgd   door een dissonant, ons

doet huiveren, onrecht klinkt erin  door,  al benoemen we het niet zo.

Vele smaken zijn er op deze manier in gelegd. Toch Muziek, als amusement,

draait om gevoelens oproepen en de luisteraar amuseren door haar

mee te slepen  in een totale gevoelssensatie.

Ik zal het nader  uitleggen. Een melodie, heeft een bepaalde  sfeer

waarin het speelt. Een liedje kan in zijn totaal vrolijk, somber of ertussenin klinken.

Je kan ook die gevoelens erbij hebben. Maar op de sfeer wordt een  verhaal gebouwd,

elke toon draagt bij aan dat verhaal, waarbij niet de volgorde van de tonen het belangrijks is,

maar als je het liedje geluisterd hebt, het gevoelsbeeld  dat ermee is

ingekleurd (dit is geen verstandsbeeld en is ook niet zichtbaar).

Bij hele goede zangen, oude minstreelzangen, maar ook oude cultuur

of religiezangen  kunnen  ook tijdens een melodie al een indruk

wekken van een  verhaalde gebeurtenis.

Amusement, zoals vandaag in de  mp3 speler klinkt, is om  ons goed te

kunnen  voelen   of ons te identificeren  met  een  sociale voorkeur.

Waar amusement ophoudt en de muzen beginnen te spelen, is als

muziek een verlangen  na laat naar een deugd. Een  deugd die niet in de tekst

geschreven  staat, niet aanwijsbaar door de  artiest wordt gevolgd, ook niet je

zo blij maakt dat je zelf op het idee  komt,  maar als een  soort symbool in de muziek is uitgedrukt.

Deze  muzen,  in de oude lectuur  staat wel  dat dichters  en muzikanten van

muzen gebruik maakten, maar een muze die oorlog of ontucht beschrijft zal

geen muze heten, het is amusement. Want muzen, zoals voorgesteld  als engelen,

of als een zachte stem in het hart, hebben   zonder uitzondering volledig heldere

bedoelingen, en helder betekent dat ze  net als wij mensen houden

van een  heldere lucht, blauw met zonneschijn, en dat er  geen  wolken

zijn die bedreigend  onze huizen  in laten storten.

Nu zijn de muzen  geen vogels die boven ons vliegen, ook zijn ze geen  ingebouwde

luidspreker  in onze hersenen, daar geven we meestal een andere benaming aan. Toch

een muze kan ons inspireren, kan ons door een melodie, raken,

kan ons ook in een  persoon raken die we zien

(we worden geraakt in de zichtbaarheid van een  bewondering), Een muze kan ook

uit ons eigen gedrag voortspringen,   zo kunnen  we verbaasd   staan als

we per ongeluk een  eurostuk  laten vallen, en iemand het voor ons opraapt,

en we  eruit flappen, 'houd u het maar',   Dat is dan een  toevallige weldaad.

Toch muzen  kunnen niet alleen door een enkele klank klinken,

maar  ook door een melodie, door een  reeks  van gebeurtenissen,

ook door een  reeks  van handelingen in het leven.

Zo kan een  melodie ook samenklinken met andere instrumenten.

Waarbij elk instrument, elke zanger(es) er een hoofdstuk bij laat klinken.

Als we haar in een schilderij zouden kunnen zetten(schilderen), stel wij zijn rembrand,

al weet ik niet hoe of op welke manier hij schilderde, dan zouden wij

als zanger, de mensen in het schilderij tekenen,   als instrumenten zouden

wij de bomen, de planten, de rotsen en het watervalletje erin tekenen,

en de dieren zouden  door het gebruik  van toonkleuren erin komen.

Nu een  schilderij is statisch, dus een  liedje  zal meer moeten zijn als een  schilderij,

in een  verhaal hebben we meestal een schilderij waarbij met de personen,

de dieren en de natuur dingen  gebeuren. Nu is ook niet alles spannend wat gebeurt,

dus we schilderen alleen datgene dat we aanvoelen   dat anderen   bewonderen, of hoog achten.

Zo  wordt een lied een schilderij, die leeft, en als zij uit een muze voortkomt,

ook leven  geeft. Het  geeft leven omdat het mensen weer moed geeft, en hoop.

Want niets geeft meer  hoop, als het beste, mooiste, meest voortreffelijkste mogen te verwachte, of naar te mogen

verlangen, Want zoals een klein verlangen, wordt vervuld  door een kleine

handreiking, en een grotere  door er zelf aan te werken, het soms  ook

mislukt   door eigen zorg erover  of door omstandigheden, zo zal ook het allergrootste

verlangen, pas  ophouden   of vervuld  worden  als zij werkelijkheid  wordt, of het

zichtbaar en bevestigd is dat zij niet  tot bestaan kan komen. Alleen

waar vinden  wij die mooie verhalen, die mooie liederen die

geschreven zijn over de meeste der bewonderenswaardige dingen. Nu is een muze nodig om

haar voort te brengen, Muzes zoals vroeger  verhaald,   zocht je niet, ook vond je ze niet,

maar ze werden zichtbaar, door een langzame herkenning in je leven  zag je dat er een muze werkzaam was.

Toch muzes herkennen, ik wil wel wachten, maar ondertussen moet ik ook brood

te eten hebben  en de mensen  om me heen wel lichtelijk tevreden houden. Dus

wachten, tsja, en verlangen  naar een muze is eigenlijk ook geen beste zaak. Ten minste als je

vanuit religieus  standpunt kijkt of bent opgevoed. Toch Een  muze  is niets anders

als een  goede  werking  die de schepper aan mensen  kan geven. In de griekse wereld

noemden  ze het muzen, maar welke benaming je er ook aan geeft, ze is een gift

van God, en als je een muze wilt terug zien in je leven, Dan zal je de schepper moeten zoeken.

Zoeken doe je niet door elke  bijbel  te kopen die je tegenkomt, maar wel

door in de bijbel  te lezen,   en klinkt je verlangen  dan nog niet mooi genoeg,

lees  ook eens  een  ander boek,   die over God of de Schepper gaat. Want

overal ter wereld zijn mensen die een glimp van zijn kracht hebben gezien, en

bewaard in boeken, in liederen,  in kunst, in wetenschap.  En wanneer je

verlangen bij elk boek een stukje vervult, en bij elk lied zich verwondert over de

mooie klank, en bij elke gebeurtenis, je een glimp krijgt van een deugd die

iemand bezit (niet alleen je zelf), dan mag je van mij nu aannemen  dat er een

muze aan het werk  is. Al noemen wij haar geen  muze, maar een

zekerheid des geloofs in deze  tijd.

Trouwens muziek, als een  edele  bedoeling om er een epos, een mythe in uit

te drukken, is niet iets dat je binnen een dag volbrengt, maar ze is een

wonderschoone taak, die als zij ook rekening  houdt met de andere

levensbehoeften,  eten, drinken, huisbewoning, werk,  sociale contacten,

een hele mooie zang of lied kan voortbrengen

dat harten mag  verblijden.

 

 

 

 

 

Thuiskomst, na een dag werken

Thuiskomst, na een dag spelen

Thuiskomst, na een dag ontspannen.

Elke dag, gaat de voordeur, of zijdeur   open, stapt er iemand de gang op,

of de buitenlucht in, soms met een tas, een koffer, ook een kleine plastic zak,

een buideltje, of een  mandje  zijn wel geliefd om mee te nemen. Elke dag, als

we naar buiten  stappen, merken we, de zon schijnt  of het regent. Het

sneeuwt of het hagelt. Op sommige plaatsen voelen we binnen al dat

het koud is, of dat het te warm is om te bewegen.

Elke dag, als we op  weg  zijn naar ons werk,   ons spel, de ontspanning,

weten we dat 's avonds, wij weer thuiskomen, in hetzelfde huis, in

hetzelfde appartenment, of kleine woning, of zij van steen, hout, stof, of stro is,

's avonds als het donker wordt, liggen de meeste mensen bijna in bed,  en de mensen

die dan nog werken, of spelen, hebben er een doel mee, of een verlangen

dat ze  tot groter dingen  aanzet.

Elke dag als we  aangekomen  zijn op ons werk, als we  gevraagd worden  mee te

spelen, als we  ontspannen in goed weer  zitten, ook als we ondertussen andere plichten

hebben gekregen, een boodschap  van de  thuisplaats, of een  boodschap over ander werk.

Of dat we tijdens het spel erachter komen  dat er werk is dat plezieriger is als het

spel dat we speelden, of dat werken beter wordt als we leren spelen, ook

ontspannen kan een  opgave  zijn als niemand   in de omgeving   ontspannen is,

dan kan je kiezen of gevraagd  worden  te werken, of mee te spelen.

Elke dag, als we bezig zijn, de hele dag, of tijdens de rustpauzes, leggen we

het werk stil, stoppen met spelen, zoeken verpozing in het ontspannen, om

ook nieuw  voedsel  op te doen, of onze dorst te lessen, de ene mens, eet een grote

maaltijd, met veel warme gerechten, een tweede zoekt een boom met een

lekkere tros vruchten, plukt wat groene bladeren, een derde stelt zich tevreden

met wat hem gegeven  wordt. Toch het lichaam is er ook om de honger en dorst

te vervullen, om zo meer geluk te vinden en voorspoed in het werk,  het spel of de  ontspanning.

Elke dag, als we de laatste hand eraan leggen, kijken we terug op gedane  arbeid,

op ons spel, of hoe  tevreden we zijn met  onze ontspanning, dan zien  we  dat het

werk  gedaan is, dat we  niet kundig genoeg waren, of dat we vergissingen hebben

begaan die we onszelf niet kunnen  vergeven, ook zien  we  anderen die  klaar zijn met

hun werk  hun spel  of ontspanning   ,en vergelijken ons, dan kunnen  we  ons soms  trots,

tevreden, voldaan voelen, maar ook wel  dat we  zuchten over alle inspanning  die

vergeefs lijkt, of de moeite die we hebben met de ondankbaarheid, of de zorgen die ons nog kwellen.

Dan  als wij  naar huis gaan, de een loopt een  klein eindje om thuis uit te komen,

de ander legt een  langere afstand af, zo reist  de een per voet, de ander per  wiel,

en een derde misschien zelfs  door energie. Toch  onderweg   naar huis, gaan je

schouwingen  over of je thuis, een warme plaats aantreft, zoals je het misschien

's morgens   achter gelaten hebt, of je thuis iedereen in goede gezondheid aantreft,

of dat je bang moet zijn dat anderen inbreuk  hebben gemaakt op je warme  nest.

Ook beschouw je of thuis, is waar je het liefst bent, of dat je tevreden

moet zijn met elke plaats je thuis te noemen waar je gevraagd

wordt te zijn. Bijna bij huis, ruik je misschien het eten al, of

verlang je naar de nieuwsbrenging via krant, tv of radio,

de ander verlangt naar een begripvol gesprek met

wie  er thuis op hen wacht.

 

 

 

 

Een derde verlangt ernaar om de vrolijkheid van de jeugd tegemoet

te komen  door een gezelschapspel te doen. Een vierde,

kijkt  naar zijn doel, een huis met een vriend, vriendin, familie,

kinderen, of gelijkgestemden.

Thuis, zijn wij weer thuis, de plaats waar wij  ook onszelf mogen  zijn,

mogen betekent niet altijd dat we het willen  of dat het gebeurt.

Soms  mag je jezelf zijn, maar kunnen andere mensen, die wel geliefd zijn bij je,

ook een  zeker  vertrouwen bij je koesteren, toch niet  zo met je verbonden

zijn dat je altijd je zelf bent. Je zelf zijn,  is je gevoel tonen, zonder daar

schade mee te berokkenen, of hevig  te kwetsen, je gevoel tonen, is ook de

dingen zeggen die zo dicht bij je staan, zo van waarde  voor je zijn  dat je ze

in een  schatkist opbergt,  en het liefst veilig op de bank zet. Toch thuis,

waar je altijd 's nachts en  voor een gedeelte overdag aanwezig  bent,

waar je hoopt om elke dag weer naar terug te keren, is de beste plaats om het te bewaren.

Thuis  waar mensen, hun  hart mogen tonen, waar we bij geliefden,

en familie, eigenlijk mogen vertrouwen op bemoediging in onze

teleurstelling, op troost bij onze smart, op liefde bij ons verlangen,

op  zorg bij onze gekwetstheid, op geborgenheid bij onze openhartigheid,

en op tederheid bij onze diepste dromen, Als we ons  hart tonen, mogen we ook

al vinden   we het niet prettig, en niet fijn, en is het soms pijnlijk, erop

vertrouwen dat de zaken die onze geliefden bang maken, die ze doet huiveren,

die ze boos maken, of zelf  tot verdriet brengen, wel de juiste genezing krijgen,

als onze geliefden  of familie ook hun  hart tonen, en eerlijk ons laten weten

dat we de schaduw  van ons licht teveel naar voren  laten komen in onze

dagelijkse gang, ook mogen we dan erop  vertrouwen dat als ze besluiten

anderen in te schakelen,  anderen om raad vragen, melding maken

van de verborgen zijde, ze daarme onze genezing willen helpen, en ook

hun liefde  in stand willen  houden, en niet ten onder willen  laten gaan

in de zaken die hun liefde niet hebben voortgebracht.

Thuis  waar mensen thuis willen zijn, is het goed als je liefde toont,

ook als je vanuit liefde boos wordt, of opmerkingen maakt, maar thuis

is het niet goed als je haat toont, als je wrok koestert,   als je de

anderen hun plaats en hun liefde niet gunt, of hun vertrouwen beschaamt.

Ook  is het niet goed als je een geliefde, een familielid, een gelijkgestemde, een kind,

of een hooggeacht persoon het leven schaadt. Door wonde of levensgevaar. Thuis, is

dat alleen het huis waar je woont, is dat een persoon bij wie je op bezoek gaat, is het

een  plaats waar je rust ervaart.

Thuis  als iedereen een thuis heeft waar hij zich thuis voelt, dan is de wereld een huis.

Dan  voelen  wij  ons weldra thuis in de wereld.

 

 

 

Astrologie, Een teken uit de sterren.

 

Elk mens, is geboren op een preciese tijd, tot

op de honderste seconde nauwkeurig  als het gemeten wordt met de atoomtijd.

Toch er bestaat verschil  in opvatting over wat precies het moment is,

is dat het moment, waarop de moeder weet, het ligt gezond  en  klein  naast mij,

Of Nu weet ik, ik draag een klein vruchtje van mijn eigen wens in mijn lichaam.

Of is het dat Vader   en  Moeder weten, we zijn voor elkaar bedoeld, en

ooit zal ik mijn kinderen zien.

Of is het zoals eenvoudig  in de astrologie, het moment   waarop

het eerste handje naar buiten  komt.

Astrologie, is het niet veel  mooier om niet te kijken naar de  sterren,

maar  naar het kindje zelf, Wat zou ik  willen  dat het kindje later voor mooie  ontdekkingen doet,

mooie mensen ontmoet, en goede dingen voortbrengt in zijn/haar leven.

Is het niet nog veel  mooier als we bij de geboorte een  zegen mogen

uitspreken als vader en moeder,  in de trant van;

Ik lees in je ogen, en in mijn hart dat je in je leven, een

weldoener mag zijn, groot van hart, kalm van geest, en goed van daden,

met een verlichte inbreng   voor de duisternis die  nu heerst op Aarde.

Dan hoeven we geen sterren meer te raadplegen, want het kind  zelf kan altijd nog

de sterren raadplegen over hoe hij zijn geboortezegen kan vervullen,

Geen  sterren die mars pluto of jupiter heten, maar sterren als

Jezus Christus, Mohammed, Sankara, en enkele  van deze tijd;

Gandhi, Nelson Mandela, en noem maar op.

Want ieder  kind,   als hij zijn heil bij de sterren zoekt die met nummers in een

schriftje staan, vind niets  anders dan teleurstelling op een eigenschap die niet eens bij hem hoort,

ieder kind die op zoek gaat naar sterren, levend en Wel  bij naam, vind een zegen, die

bij de geboorte al is gewenst door een ouder  of een bekende met een lief gevoel

voor een nieuw beginnend leven.

Toch astrologie, vaak willen we weten  wat gebeurt er morgen, wat gebeurt  er

over 10 jaar, wanneer  sterf ik, wanneer vind ik mijn  grote liefde, Of kleinere

dingen, moet ik nu in zaken gaan, is het de juiste opleiding die ik kies, moet ik mijn hart

volgen  of mijn keuze vast bouwen op raad van anderen. Astrologie, veel

vragen kun je aan sterren  stellen, Toch  sterren  hoog in de  lucht geven niet

altijd antwoord volgens  wat je zelf wil, soms zwijgen ze

vervaarlijk, een zonsverduistering, een Triade,  het komt  voor en  bezorgt een slechte naam.

Astrologie, We beginnen  met  elkaar goede  sterren aan te wijzen, aan

de hemel en op Aarde, dan is het  al snel,  ieder  heeft een  teken  uit de hemel,

van een  eigenschap, of kenmerk voor een  goed levensverhaal.

Astrologie, is dat niet een zonde volgens vele heilige schriften, Nee zonde

is het pas  als je de sterren geen juiste plaats toedicht, niet als toekomstvoorspelling,

of als duiding  voor zondebeoefening,  maar als teken  als inspiratie

voor een  goed leven. Astrologie op die manier, is de beste en meest voortreffelijkste

van allemaal,   want niet alleen de sterren vervolgen  hun pad, maar ook een  goed leven,

krijgt voet aan de grond, om een  ster te mogen zijn op Aarde.

Een zoektocht naar de sterren, begint niet in de lucht,

of in een droom op  Aarde, nee een zoektocht begint

met  de weg te vragen,

 

 

 

 

 

 

naar de eerste ster, begint met de hemel te bezien  of de sterren in de

nacht al zichtbaar  zijn. Soms moet je dan ook wat lichtjes uitdoen,

lichtjes die jezelf verlichten zonder de ander te horen, lichtjes die je

aanhebt om jezelf te voeden om het leven spannend te houden, want

een nacht lang naar de sterren kijken, tsja romantisch  als je iemand naast je hebt

om de wonderheden aan te vertellen, maar als je alleen  ligt te staren, dan krijg je

het koud, voel je je alleen, heb je pijn aan gemis van alles en iedereen.

Nee naar de sterren staren, doen we niet alleen, we vragen anderen om met

ons mee te staren, naar de gunstige tekenen om ons leven ten goede te keren.

Immers een tocht, een pelgrimstocht heet  zo iets, loop je niet alleen, maar met

een groep, die jezelf bij elkaar zoekt om  op weg te gaan. En zoek

dan vooral de mensen die dezelfde ster zoeken  als jij, en zoek dan ook

de mensen  die er geen winstje uit willen  behalen, of er grote verhalen

over willen schrijven,  want als ze bij elke straathoek stilhouden  om  een

hoofdstuk te schrijven, kom je misschien te laat aan.

Astrologie, is een wetenschap, die niet een bewijs is van uitgekomen voorspellingen,

maar een bewijs is van aanwezige  sterren, zichtbaar met  goede  naam.

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

Een nieuw schrijven, een Dialoog tussen De ouden van Schrift,

en de Nieuwen van Sprekingen, Afgekort: Oldi, en Newi.

 

Oldi: Een man, oud en grijs, is in zeer en smart overleden,

want de dagen waren  zwart,  van harde werken   in ruwe tijden.

De tijd, een dochter van hem, was snel volwassen en bracht haar werk ten beste om ook

de leringen  van de oude wijze, te staven  aan de  oude  bevelen.

 

Newi: Een  Nieuw  Woord,  een nieuwe  zin. Zoals meestal gevonden,

Spontaan, vanuit het hart. Toch ook vanuit gevoel, soms met smart. Geen woorden, doordacht,

verbeterd, herwoord, en gevonden. Ook geen woorden, beoordeeld,  juist of onwaar bevonden.

Ook geen last, verdeeld of wegverdeeld, of belastend gedragen. Geen Woord,

zonder een hartekreet, of een levenswens ten leven. Ook geen woord  dat onvermoed,

toch de juiste maat weet te geven.

 

Oldi:   Waar is de oude leer, Waar is de oude zegen. In aanvang is zij schoongebleven,

in Aarde wel bemint. Geen dag zonder een Heilig Boek, of Oude lering brengt

niet voort een deugd in zegen. Welke maat is vanaf de gronding van de Schepping,

vervat in dit oude Schrift. Welke dag begint  met  ochtendstond,  in energie,

met vrolijkheid in harten gegrift.

Welk   avond, ziet haar werk,  wel gewrocht, vanuit de lering van de  wijzen.

Welke Nacht, ligt te neer, in rustige wouden, met het  nacht leven, een eenzame brul van een  leeuw,

een argeloze tijger. Maar de oude wijze,  beschermt toch elke welaangedane werker.

Die nog lust heeft  aan de  traditie van Heilige wijzen.

 

Newi: Een Zin, Jong en Teer, Een kind, nog onbevangen, een Wezen,

onbekend met hoe nu te wezen. Een Kind, geloofd en gediend, door ouders  en  door ouden.

Mag spelen,  tussen de huizen,  De huizen die al stonden sinds de tijden van weleer.

Elke dag een kans om vrolijk te wezen, Elke avond een bewondering van rust en tevredenheid.

Elke  Ochtend een vreugde, van het wakker worden, zonder kennis  zonder wijsheid.

Elke last gedragen, in wetenschap dat ook de wijsheid, er ligt om te bevragen.

 

Oldi: Welke Jonge  van Hart, Welke Oude van Geest, Welke vreugde, Welke  last.

Welke Zomer, Welke Winter. Staat er niet beschreven. In Oude, Grote Woorden,

In byzondere Verhalen over dagelijkse oorden. Welke zegen. Proeft gij in deze zin,

Een levenszin, van studie en lering.  Van  taak, plicht en deugdzame eer.

Welke onderwijzing welke bescherming biedt niet een oude aan een jong kind,

wijs  in karakter en onbevangen in het geven.

Welke Last wordt niet gedragen, Na  een  onschuldig vragen.

Welke  Zorgen, bloeien in de Geest van de mens die weet,  er is er een die beschermt,

en een die beschermt moet worden. God beschermt de Oude van dagen,

En God beschermt   de Jonge van Harten, En God beveelt   ook de Zuiverste Geest,

Om te dienen de Jonge van Leest.

 

 

 

 

Newi: Waar is mijn  herder,  ik heb gehoord, Hij is goed,

Hij geeft brood, Hij geeft water,

Waar is Mijn Vader, Mijn vader die mijn lichaam schiep. Waar is mijn vader,

die mij laat lopen, en nog mijn hart laat leven. Waar is mijn Vader die de

wereld schiep. Waar is mijn Vader die  ook de verwonden laat helen.

Waar is de Vader die de Aarde in aanzijn riep.

Ergens   vanuit de diepte, klinkt een lokkend gefluister. Ergens vanuit de

Lucht hoor ik een zegend gefluister. Waar is mijn Vader die mijn keuze in goedheid volbrengt.

 

Oldi:  Waar is de Vader die leven geeft, Waar is hij als hij ooit aanwezig   was, en soms lijkt weggeweest.

Waar is de Vader, als hij zelfs het duister zijn wil beveelt.

Ergens Is er een Liefde om wijsheid  te geven, Ergens is er een Liefde om Vreugde te delen.

Ergens is er een Last om  het leven te dragen. De last van wege  het vele vragen. De Last van Ouderdom.

Want het leven kent een einde en komt tot voldoening na een zegend bevragen.

 

Newi: Ergens Leeft er een vraag, Ofschoon een moment geleden, er nog was een  gevoel  blij  en tevreden.

Ergens  leeft er een antwoord, onvermoed, wel verwacht van de Heilige Schrift, Of de Vader der Gebeden.

Ergens  leeft er een Zwakheid, om het duister te naderen. Maar Een vraag om hulp. Is zeker ongegeven, toch

in zekerheid verkregen. Welke  nood mag  ik nog om klagen. Als De Heere,

De Schepper ons weeklagen, Als een ouder man, een ouder vrouw, aanziet.

En vragend fluistert. Vanwaar de pijn, Leer haar te dragen. Zij geeft wijsheid,

Zij geeft verstand. Zij doet je verlangen   naar de vruchtbare weiden. Zij doet je verlangen naar het levend   water.

 

Oldi: Er is een Biddend vragen, Een Verlangen naar Eeuwig Leven,

Een dag in geloof in paradijs  geboren. Een avond, ontaardend in het volgende  ochtendgloren.

Een mooie wens, een Zegenbede,  Niet voor mijzelf, maar voor een kinderhand, die vraagt,

Vader, Oude Vader, Wat geeft u Mij, Komt u van Hierna weer terug, Of gaat u slechts slapen.

Geeft U mij uw liefste bezit, want heengegaan, krijgt u het dan nog terug. Vader

mag  ik  u leven  als wijsheid in woord verdragen. Mag ik uw hart, uw liefde, voor

uw kinderen, in mijn echtelijke liefde voortzetten. Is er een wens, die

elk kind vraagt, bij een oude wijze  vader onvervuld blijft.  Is er een leed dat gezalfd, en

gebalsemd leidt tot een  verwondering  van ontzag voor De oude deugden. Is er een

geloof,  niet gegrond op hartelijke grond. Is er geloof, die niet begint met

een onbevangen vragen. Vragen naar Hoe nu verder, Hoe nu lief te wezen, ouders te dienen,

het kwade te vrezen. Is er nog een  nood,  als elke  dag er is een lieve Bode.

Een Bode van Wijsheid van zegen  en van Vervulbare Nood.

Begint  dan niet het Dienend belijden.

Het belijden van het vervullen  van de  nood van een anders lijden.

 

 

 

 

 

Newi:  De Oude schatten, een zegen,

een gulden  verhulsel   naar de eeuwigheid, een lieve woordgeving aan

een  gevoel van oude tijden. Een ervaring die leed voorkomt en gefluister

van grote daden. Een dag zonder dralen, Een uur waarin ieder mens boodschap

gaf van een Heilig vuur. Een dag dat de avonden de ochtenden stelen. Dat de Slaap, niet bestond,

Want de nacht was niet duister, de mens lag te rusten, in het Licht van de  Heer.

Alhoewel  het 's nachts donker  was, en de koude over de wereld liep. Was de

wetenschap er is er een die luistert, een die ziet, een die fluistert, over

lessen, over een  warmtebron. Die het Duister  laat worden een  donker om te

rusten. Een ochtend die vanuit de avond in blijdschap  wordt geboren.

Een biddend gefluister, van mensen, jong, oud en verwant, die vragen  naar de  heilige   naam.

Die zingen over God's grote daden, en blijven geloven, tot aan  de einden  van hun jaren.

In een Heilige die bleef en iedereen redde van wilde  gebaren.

 

Oldi: Een oud geloof, Een oude Zonde,  Een Gezondheid zonder Wonde. Een

vraag, bevraagd  en verstild in een  geloof van een Heilige voor Rust, Vrede,

Gezondheid, Heil, en Liefde voor heel  het menselijk ras, en al de dieren.

De planten, en de Aarde die leven geeft. De zon, de maan, de sterren en

de lichten. Alles onderdeel  van God's orde. Samen  een wijsheid in leven.

Een oud mens, hoeft niet heen te gaan, in bedekking  van vervuldheid, hoeft niet heen

te gaan, ik heb nooit geleeft, hoeft niet heen  te gaan, kinderen, kindskinderen, ze

zijn een oude wonde, hoeft niet heen te gaan, ik ben  een  man  van zonde,

hoeft niet heen te gaan, ik ben een man van geloof zonder zin, hoeft niet heen te gaan

ik ben een zaadje, ontkiemt en afgesneden. Nee een oude man gaat heen,

en  gelooft in vrede, gelooft in rust, gelooft in heil. En dat is de vrucht van een  oud

en gezond leven. De rust, voor anderen  om te groeien, de vrede, voor natien  om te laten groeien,

het heil om ouden de kans te gunnen om hun kinderen  te beschermen, zodat ze blijven groeien.

 

Newi: Een oude wonde, Een nieuw gemoed,  Een nieuwe dag, Een dag, Een Dag.

's Avonds bij de Heere afgelegd, Bij de Heere  vergeven. Bij de Heere in eerbied, geofferd,

Op de woorden, op de gebeden van een Heilige Geest. 's Avonds bij avondrood, en stilte,

De stilte na een dankbare  dag van werk en vreugde. De stilte die 's ochtends fluistert

over het ontginnen van een nieuwe taak. Een taak die leven geeft. Want elke dankbare

werker, mag 's ochtends met  vol gemoed, met volwaardig streven, met energie

om  het leven opnieuw te geven. Beginnen aan de  plicht die  harten verbindt  en  die  zorgen verlicht.

Die smart  verstilt en die  Leed, in lijdzaamheid draagt. Maar  dit alles niet  zonder  dat God het vraagt.

 

Oldi: Een mooie Dag, Een Goed uur,

Ook de winter  draagt zijn eigen vuur. De zomer, brengt  haar koele stromen,

om de dorstige mond te lessen. De Lente, Een dag dat ziel  voortgebracht  uit ziel.

Een herfst dat Kinderen mogen baren.

Een  leven niet geleefd, is een wens voor God om zijn Heilig Wezen, in de nacht nog

aan te kloppen om een schenking te doen van lichte gebeden.

 

 

 

 

 

 

 

 

Een  leven niet geleefd, is een wens voor God om

zijn Heilige Geest, in de ochtend te bevelen,

Een gebed om Heilig leven, Een gebed om vreugde, Een gave van Woordelijke Spreking,

Een gave van Hartelijke Zorg, Een gave van hulp. Voor een goede Bede.

Is er een Levensdag nog onvervuld,  als bij ochtend, de Heer wordt gevraagd om  te geven, Is

er een Levensdag nog onvervuld,  als bij avond, de Heer wordt geboden om te vergeven.

Is er een Levensdag onvervuld,  als bij uitputting de Heer wordt gebeden voor een offerande,

of een heilige daad.

Is de levensdag  dan ten einde als er een gave is van grootmoedig  lijden.

Is de Avond, een te neer liggen om de rust aan de  ziel  te geven,

Om ook de Heere, het leven te laten vervullen  van energie voor nieuwe dagen. Waarom is

de Heere een zachte, vriendelijke, lieve man, in evenzovele dromen van gebeden.

 

Newi: Waarom is de Heere,  een trouwe vader, Waarom is de Heere,

een verliefde moeder, Waarom is de Heere Een geliefd kind, Als we weten,

Er is er een die boven ons staat. Zo  groot, Zo  ondoorgrondelijk, Zo Onnaspeurlijk,

Dat ik niet weet te vragen. Maar een wijze raad, van mijn trouwe vader.

Ook  al ben je klein, onmachtig, hulpeloos, onwaarachtig, liefdeloos, hatelijk of

onbemind, of beslagen, Er is er Een die Harten vergeeft, en Geesten Verlicht.

En dat is Als we beginnen met biddend vragen.

 

 

 

Een weg naar Science Fiction

In veel boeken,  van het genre 'science fiction' lezen we tal van

ontdekkingen  die  ons leven, makkelijker zouden maken,

en ook veel aangenamer.  Waarvan de grootste 'fictieve' ontdekking nog

wel het polsbandje  zou zijn, waarmee we kunnen zweven (0-grav),

verjongen (min-age), of alwetend   kunnen   zijn  (knowledge-retrieval).

Toch is dit een  ontdekking waar veel mensen ook een  afkeer  van hebben,

of er de zinloosheid wel van inzien. Het zou alle problemen ogenschijnlijk

meteen oplossen, tenminste alle pijn (min-age), alle fouten (knowledgeretrieval)

en de grenzen overschrijden en onze kracht sterk maken  (0-grav).

Een  wereld die er zo zou uitzien,  veel  auteurs schrijven erover, althans als

er een apperaat zou bestaan  dat een  deel  van deze functie zou vervullen.

Toch de meeste auteurs  gaan dan uit van de gedachte dat de mens van

vandaag, de mens van de toekomst is. Zo zou cultuur, weliswaar  andere objecten

gebruiken, maar wel de zelfde wijze  van handelen  als vandaag (of gisteren).

Maar ontwikkeling en science fiction, of als het werkelijkheid wordt,

science function, gaat verder  als een  verlengstuk  van ons wezen, gaat ook

verder  als een woord  dat anders gespeld  wordt  of aan het taalgebruik wordt

toegevoegd. Want niet alleen min-age heeft invloed op onze technologie

(lang leven) maar ook op onze gevoelens, onze sociale contacten. Want hoe

zou het voelen, of hoe zou u het vinden  als u uw eigen oma opeens  in de

speeltuin moet leren spelen. Dat zou de  wereld  op zijn kop zijn.  Iemand

waar je als jeugdige  tegen op keek, of juist bang voor was, of een beetje

vreemd vond, staat nu onder  je op de rangorde. Toch het verlangen om

weer jong te zijn zit in de mens, en zal toch een betekenis hebben.

Science fiction of Science function, is een  deel  van een werkelijkheid, of

zou het kunnen  zijn,  alleen vergeten we vaak het hele plaatje in te vullen.

Want zodra fictie werkelijkheid wordt, zien we ook vaak  dat mensen er

sociale, economische, existentiele structuren op baseren die niet vandaag

de  dag door onze  grote fictie-auteurs bedacht kunnen worden. Eigenlijk

een reden om te gaan bekijken of fictie, wel toepasselijk is. Want fictie,

een onbestaande ontdekking die levens veranderd,   en hopelijk  ook in

grote mate verbeterd of verlicht, Is eigenlijk  de uitdrukking van een

gevoel of wens om een levensprobleem, een life-problem op te lossen,

of er een  handelingsuitwerking voor te maken. Als we onze science fiction

zo gaan lezen, komen we al onze levensvragen in eenvoudige bewoordingen tegen.

En als we dan de fiction vertalen  in friction, kunnen we zelfs met  elkaar

werken aan de  lifeproblems die we anders via science function

hadden willen oplossen.

Wat  heeft de computer  er echter mee te maken, want in een internetcafe,

centreert men zich rond het surfen  op internet, en het gebruiken

van de computer. Waar de computer ons helpt contact met elkaar

te maken via de chat en email verkeer, maar ook zichtbaar maakt

waar we  onze kennis  en kunde vandaan kunnen  halen

(menige bibliotheek is al online  te vinden), kunnen we

eigenlijk ook een domein reserveren voor onze science   fiction,

science  function, science  friction, en life-problems.

Een nieuwe tak van wetenschap  misschien.

 

 

 

 

Een andere benadering van een oud probleem.

Eentje die onze lelijkste sporen uitwist,

plaats van ze om te zetten in digi-sporen en energy-potentials.

 

 

Veel mensen, waaronder ik, kunnen genieten

Van  net dat ene lied, soms toevallig gehoord,

Dat  later teruggehoord, de glans weer in

Herinnering brengt. Dat een soort gevoel

Oproept, dat je vaak  niet  treft als je zelf

Gaat zoeken, of beluistert  wat anderen  je

Aanreiken. Die toevallige ontdekkingen,

Geven bij mij de mooiste muziek die ik

In digitale vorm tegenkom. Of zij uit een

Mp3speler van een  voorbijganger klinkt,

In een  winkel  uit de internetradio die

Toevallig aanstaat. Of dat het op tv,

De nieuwste  voortbrenging is die

Als laatste genoemd wordt.

Toch een melodie, in enen en nullen,

Klinkt niet bijster spannend, het zou

Een ritmiek  kunnen zijn,  of een cadans,

Maar een melodieus geheel  is het niet.

De computer weet  van een rij enen en nullen,

Een melodie te maken die  in onze oren mooi

Kan klinken, maar ook ons kan doen treuren,

Over dingen  die  er vroeger  nog waren, of

Die er nu juist nog zijn.

Zo maakt de computer muziek  van dingen die

We als we  ze zelf in computertaal zouden lezen,

Geen betekenis aan zouden  hechten. Toch,

wij mensen,  hebben onze eigen taal, En de

computer, vormen wij om onze taal Weer

te geven, begrijpelijk, interactief,

We mogen reageren op de reactie die de computer

Geeft. We putten zinvolle bezigheden   uit onze

Computerkunst. De melodie is echter soms nog zoek.

Hoeveel mooie melodie‘n heeft u voortgebracht,

Die u in enen  en nullen in de computer  heeft gezet.

Vrijwel geen mens doet dat. Want wij zijn niet zo

Slim dat we onze linguistische basis kunnen veranderen naar

Een andere primaire uitdrukkingswijze.

Zo, als we  onze taal, en onze muziek, op eigen

Wijze blijven uitdrukken, wordt ze mooier,

Want alles  dat je verdiept groeit.

De mooiste melodie‘n worden dan ook

Toevallig geboren.

En deze melodie‘n, of ze  nou klankvol

Verwoord worden, begeesterd ingetoetst of

Geblazen worden. Getokkeld of empatisch

Tot aanzijn komen. Zijn een basis om

Muziek, muzikaal te vormen.

Want na het muzikaal  vormen, komt pas

Het interactief uitdrukken  in enen  en nullen.

 

 

 

 

Een Elektron, De digitale eenheid.

Zoals bij allen bekend  is de computer een instrument,

die  als vanzelf, zo lijkt het, een magische voorstelling op een  beeldscherm

tevoorschijn kan roepen. Soms doordat hij  van te voren is ingesteld. Bijvoorbeeld

als je een film zit te kijken, Of doordat je tegelijkertijd,

met  je vingers en handen complexe bewegingen maakt op een vlakje van hooguit 60 bij 30 cm.

Als we proberen te beredeneren dat onze  handen  de beweging op de

monitor  of de tv vormen of veroorzaken, zal een natuurmens, al snel

geneigd zijn te denken dat er een spirit, in de computer zit, een levensgeest.

Een filosoof uit de  14e eeuw, zou het verwerpen als een  luchtspiegeling,

ingegeven door de duivel. Flauwekul, En het waarschijnlijk in het vuur werpen.

Een Empirist uit de 18e eeuw zou het met een zaag,  of door er mee door

wildernis te rijden proberen er een reaktie aan te ontlokken die het nog niet getoond had.

Een Theoreticus   uit de 20e eeuw,  zou waarschijnlijk   berekenen en logiceren,

Dat De toetsen een directe verbinding hebben met de beeldbewegingen,

als zij per toets herleidbaar   is en bewijsbaar herhaalbaar tot een gemoedsbeweging,

doelmiddel of symbolische betekenis  in de systeemkunde geweven rondom

het magische voorwerp, gesteld   dat zij  tot een nieuwe en ontontdekte

uit de hemel   gevallen voorwerp behoort.

Een vraag aan de  lezer  die ik zelf ook met  een  antwoord vereer, is.

Hoe zien wij in het licht van de 21e eeuw, onze eigen ontdekkingen,

En onder ontdekkingen mag u alles zien,  of liever gezegd, houd u blik  breed,

en schakel uw eigen interessen  en vakgebieden  niet uit.

Zo zal een IT-medewerker, Een computergebruiker zeggen,

De computer wordt de toekomst, de  robot kan werk  van ons overnemen, tot aan

de theemeid die thee serveert toe. De timmerman, ziende  op zijn timmergerei zegt,

Ik maak het ontwerp, en de computer kan het in luttele periode 1000 x repliceren,

door een analysevaardigheid, Of moet ik zeggen analysealgoritme.

Een  Vrouw die het huishouden doet, en als echtgenote haar eer wil

verkrijgen, zal zeggen, De grootste ontdekking   is voor mij misschien

niet de computer, maar het feit dat als je je zorg, en je liefde kan uitdrukken

om je partner te faciliteren om  wel de toppen de wetenschap

te beklimmen, dan is dat meer als een  computer als vervangbare

theemeid zou kunnen  bewerken. Toch  dit laatste voorbeeld schetst

een onderdeel die in deze maatschappij langzaam  door computers

vervangen wordt, die eigenlijk  er geen onderdeel van is. Liefde,

of zij uit naastenliefde, uit platonische  liefde, of uit bewondering bestaat.

Is een feit, een werkelijke waarde, die door een blikken rammelbak niet

geleverd  kan worden. Want om  een  klein  oordeel uit te spreken

die iedereen maakt als zij verkeerde gevolgen van computeronkunde

tegenkomt, De computer te heftig gebruikt, rammelt, stop je er liefde in,

dan krjig je een blikkerig geluid, en probeer je er een mens van te maken,

Dan krijg je een blikkerige rammelbak die bovendien, menig mens

 

 

 

 

 

 

in nood tot tranen beweegt, Want hoewel de computer tot veel in staat is,

Is zij  niet  in staat om meelevend te zijn, Is zij niet in staat om

nieuwe  gevolgtrekkingen te doen, als er bijvoorbeeld een tennisbal

van goud uit de hemel komt vallen in een sloppenwijk in de diepte

van de wereld. Is zij niet in staat om een ziekte, ongeneeslijk en

weerbarstig te verklaren als zij plaatsvind bij een begenadigd, charmeur die

Staatshoofd speelt. Waar is dan onze zekerheid. De computer, is zeker, een

voorwerp dat ons ondersteunt, dat taken overneemt, maar de plek om

haar te laten is als dienstwerktuig  van de mens. En geen Dienstgever aan de  Mens.

Zij hoeft, in meerdere  mate als big brother met  toekomstvoorspelling,

of in mindere mate, de computerprogramma's met AI, geen diensten aan

ons te doen toekomen. De levenskern   van de Mens, die menig

computerprogramma tot vastlopen doet komen, Is onze ware elektron,

Onze eenheid, Die digitaal misschie uitgedrukt  wordt in een eenheid, maar haar niet in wezen  is.

 

 

 

 

 

 

De kunst van het Communiceren, Interactieve

Praat een Zegen of een Veeg Teken.

Elke dag spenderen werklustigen, en hobbyisten, tijd om  met  elkaar te praten,  sinds

oude tijden, gebeurt   dit al zeker   30 % van de tijd die een mens op Aarde leeft. Is

het niet via het gesproken woord, of betekenisvolle gebaren, dan

geschiedt het via gevoelsoverdracht, door in elkaars  bijzijn te verkeren,

en bezig te zijn, alleen of als groep. De ene mens voelt zich populair  en is zich

bewust  van een  bewondering die andere mensen  hebben, Een ander voelt

zich te kort gedaan, of te onzeker om  zich te mogen   of te kunnen uitdrukken.

Echter beide zijn een  onderdeel  van het Samenleven op Aarde.

Ongeveer 20 jaar geleden is er een factor bijgekomen, Eerst, daarvoor was  er  al de telefoon,

de telegraaf, de radio, en een primitieve TV. Toen kwam er computer-communicatie.

Een medium waarbij er direct gecommuniceerd kan worden,  zonder afbreuk aan

de directe bedoelde boodschap, echter er was wel afbreuk aan gevoelsoverdracht.

Langzaamaan, verminderd ook dit gegeven,  via webcam, en via webtelefoon komt dit

richting een  adequate gegevensoverdracht. Toch missen we nog de  ultieme

wetenschappelijke ontdekking om ook de treurnis, de liefde  en de blijdschap  van mensen

via de computer over te kunnen brengen. Bijvoorbeeld via de geurtelevisie.

Dan echter zien we  dat er, als we bang zijn voor spam, ook misbruik van gemaakt  kan worden.

Wordt nu opeens de beroemde televisiegod of godin verliefd   op elke jongeman of

vrouw die  in de huiskamer   zit te kijken naar een  reclame  over een verbruiksartikel of voedingsartikel?

Mogen  we  dan alleen interactief blijven  praten, of worden onze gevoelens  interactief

gewijzigd. Dan hebben we in ieder geval nog de redding van de airco. Die alles zuivert.

Mogen we vandaag de dag, ook nog interactief  bij elkaar verblijven  zonder dat er  een

elektronenrivier  tussen ons in ligt. Want bruggen bouwen gaat niet  altijd door de rivier

te verbreden  of te verdiepen. De schepen  van efficientie en doelmatigheid worden

groter en vervoeren meer  vracht, maar de uitwisseling  tussen de bewoners  aan de

ene kant en  aan de  andere  kant van de rivier, wordt minder, want des  te groter de  schepen,

des te duurder de bruggen, en des te minder  vaak we ze aantreffen.

Naast ons interactief communiceren via webcam  en webtelefoon, blijft het een

zegen, om eens met een klein kind, een  collega, een  verwant, of een vriend,

of vriendin   eens oog  tot oog  en mond tot mond te praten,  bij te kletsen,  zonder

duidelijke taakomschrijving of doel  dat een dead line heeft. De enige beperking

die erop ligt is dat zij ietwat onnuttig aanvoelt, ongemakkelijk, we produceren immers niks,

Of dat we gaan geloven   dat we helemaal geen computer nodig hebben om

de geurtelevisie aan te zetten. Want de Rozegeuren en Maneschijn, en de klik vinden

nog altijd plaats in persona tot persona. En gevoel bedriegt nooit, dus heeft u

een  slecht gevoel,   kunt alsnog kiezen   om de webcam er weer tussen te zetten.

 

 

 

 

'Nieuwswaarde of Nieuwsgaarde'

Nieuws,  elke dag op nieuw, 's morgens de radio,

dan de krant. In de 1e pauze de krant van de  collega,  in de lunchpauze

de nieuwste koopjes op marktplaats, dan rond 3 uur, een kwartiertje

voor het nieuws   van het thuisfront in het buitenland. 5 uur, zucht ons werk  is ten einde,

we mogen naar huis.

Ziet elke dag er zo uit, of leest en hoort u niet zoveel nieuws  op een dag.

Toch  gaat onze nieuwsgaring  veel  verder  dan dat.

Officieel is nieuws wat er in de krant, op de radio, of op tv, journaal of blik  op de dag heet.

Toch elke dag doen wij  voornamelijk   aan nieuwsgaring.

Door te praten en te overleggen doen wij interessante weetjes  en zaken op. Meer als we de hele

dag op het nieuws   zien.

Toch is het vreemd, we benoemden de normale gesprekken  niet als nieuws. Terwijl als we  overwegen

dat nieuws betekent dat we nieuwe, informatie, of creativiteit  tot ons  nemen.

We komen tot de conclusie dat we eigenlijk de hele dag nieuws  ervaren.   ervaring die eigenlijk

geen nieuwswaarde heeft want hoeveel boeken of films   of ooggetuigenverslagen zie je in de wereld,

Zal het een  fractie zijn van de totale tijd en lengte van alle nieuwsuitingen?

Vreemd want wie wilt er niet een goed gesprek  over zijn belevenissen. Blijkbaar niemand. Vreemd, waar

kinderen  met  hun vriendjes  honderduit over praten, geven wij nauwelijks nieuwswaarde. Ook niet aan

onze eigen nieuwswaardige dingen, die we misschien soms wel willen uitschreeuwen.

Nee we zijn beleefd, we houden het stil. Dit voedt  dat weer de gedachte  aan Taboe  en Stigma  als je ermee naar buiten  zou

treden.

Nu  is het een  feit  dat vuile was, niet in het koninklijk paleis thuis hoort, maar een

wasserij of een bijstandsmoeder die graag wat wil wassen, zou er blij mee zijn, en

zijn we  ook meteen in de geest van de Wmo bezig.

Nou,  hopelijk heeft u nu visie op de nieuwswaarde van de ict-sector, dus niet meer  googlen

op marktplaats of nieuw   nieuws, maar  googlen om  een  uitgeverij  te vinden  voor uw

eigen ervaring, of googlen voor een bijdehante werkzoekende die uw tuinklussen of

huisklussen voor uw kan klaren.

En ik weet zeker dat als iedereen dat gaat doen,

er vanzelf een  wet komt die de witte werkster weer  in ere herstelt.

Wit, is dat niet de kleur  van onschuld en reinheid?

Laten we dan ook in onze bescheidenheid dit bericht Rein opvatten en ons best doen om weer

een gezamelijk  Nederland te maken.

Eentje in de geest van de Wmo? - Maar dan zonder gemeente bemoeienis.  Laten  we  het gewoon zelf doen.

Dat is immers ook wat maatschappelijke ondersteuning betekent.  Burgers zorgen voor Burgers.